demispoetry

Τους φίλους σου, Μανόλη Τους είχα εργοδότες Γι' αξεσουάρ τους είχαν Μαστίγιο και μπότες. Δεν ξέρω τι σου έλεγαν Τα βράδια πλάι στο πιάνο Μα υπαλλήλους άρμεγαν Και με το παραπάνω. Τις κοσμικές τους συντροφιές Ποτέ δε συμπαθούσα Γιατί αποσυντόνιζαν Κι εμένα και τη Μούσα. Κάτι κυρίες αφόρητες Μελαγχολία και πλήξη Ντάμες ακυκλοφόρητες · Στα νιάτα είχαν πηδήξει Από σωφέρ και κηπουρούς Μέχρι σιαμαίους αδελφούς... Αλλά ετούτους έπρεπε Πιστά να υπηρετούμε Γιατί αλλιώς φοβέριζαν Πως θε να απολυθούμε. Κι όλο εγκαίνια και γιορτές Κι υπερωρίες απλήρωτες Ώσπου έφτασε το πλήρωμα Ω, το γενναίο συμπλήρωμα! Στον ΟΑΕΔ πάλι όλοι Πριγκίπισσες και ιππότες Γι' αυτό σου λέω, Μανόλη Τους είχα εργοδότες... Τώρα που δοκιμάσαμε Τους ανανεωτικούς Να με αθροίζεις άφοβα Στους μονολιθικούς.

Πρωινό χαπάκι ποιητών "Το αργά γι' αργότερα..." Κι όλα τα άγχη επανέρχονται  Εις τα πρότερα. Κουράσατε ν' αποζητάτε Έμπνευση στο ά υ λον... One size φοριούνται το λοιπόν Οι στίχοι νάιλον.

Έχεις μεγάλο θράσος, ρε κουνούπι Τολμάς, λοιπόν, να με τσιμπάς και μέρα; Εμένα, με το άγριο σουλούπι Που 'χω αντέξει χρόνια στη γαλέρα... Πάρε ευθύς το μάθημά σου... Θα σε πατήσω τώρα με μανία! Θα κλάψει, βέβαια, η μαμά σου Μα θα της στείλω τη χαλκομανία.

Στα όρη που κροτάλιζαν τα οπλοπολυβόλα τώρα αφειδώς μοιράζεται γαμήλια φόλα...

Πιάσε 180... Να 'χεις πια όλα τα φόντα Τα Χριστούγεννα να βγάλεις Με το όπλο υπό μάλης! Αστική δημοκρατία Με διατάγματα και βία Όλες οι δημοσκοπήσεις Πληρωμένες διαφημίσεις! Ξέρεις δα εσύ τον τρόπο Δίχως ξόδεμα και κόπο... Τρόμαζε νοικοκυραίους Με το φάντασμα του χρέους! Με το φάντασμα τ' αντάρτη (Του εξόριστου απ' το χάρτη) Που κι ως φάντασμα φοβάσαι Κι επιστρέφει όταν κοιμάσαι...

Πέταξε πια το φίκο Σ' αγόρασα φοφίκο Να πήξεις στις θερμίδες Να πάψεις τις σανίδες... Στο τζάμι να θαυμάζεις Και να κρυφοκοιτάζεις Αν τις κοιτώ (πού μ' είδες;) Κι εγώ έβγαλα ρυτίδες. Βάλε κάτι να πιούμε Σαν τότε να τη βρούμε Κρύψε και το ρολόι Ο χτύπος του μας τρώει.

Την είδα την Aννούλα,  την είδα ψες αργά  μαρμάρινη πορτούλα βαστούσε αγκαλιά... Εφούσκωνε τ’ αγέρι καπνό απ' την ψησταριά κι ακόμη η Περιστέρη 'ξηγάει του Σαμαρά... Εστέκονταν οι σκύλοι στον τύμβο του Καστά κι εγώ μ' ένα φυτίλι  κάτω από μια μουριά... Και το χαιρετισμό της  εστάθηκα να ιδώ,  ώσπου ένας αγρότης μου το 'κρυψε κι αυτό... Σ’ ολίγο, σ’ ολιγάκι δεν ήξερα, να βγω ή πίσω απ' το λοφάκι να κάνω τον χαζό; Και αφού μέχρι το δείλι δεν έμεινε ψητό... εδάκρυσαν οι σκύλοι εδάκρυσα κι εγώ. Δεν κλαίγω τον Αντώνη δεν κλαίγω τον Καστά μόν’ κλαίω για τη Μενδώνη που 'φαγε τα ψητά...

Μεσιτικόν "Μοντέρνα ανθρωπότης" ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ (ελαφρώς μεταχειρισμέναι) Συνειδήσεις εις τιμάς ευκαιρίας! Με όλας τας πιστοποιήσεις συντηρήσεως & ισόβιαν εγγύησιν λειτουργίας. Πληροφορίαι, κος Παναγιώτης.

Σαν εκείνον ποιος θα 'θελε να καταλήξει; Ποιητής που τον περιγελάνε... Στις απαγγελίες του πεθαίναμε από πλήξη Σσσ... Τα παιδιά του δεν έχουνε να φάνε. Έχει να εμφανιστεί καιρό εδώ τριγύρω Τόσο που σχεδόν ανησυχούμε... Έπαιρνε που και που κανέναν γύρο Βέβαια, έχουμε τρεις μήνες να τον δούμε. Λέτε να σοβαρεύτηκε επιτέλους; Να 'πιασε μια δουλειά της προκοπής; Άραγε να 'φτασε η αρχή ενός τέλους... Πού ακούστηκε ποτέ επάγγελμα ποιητής!

Επικαιρότητα Ι Πλούσια η προκήρυξη Χρυσάφι η επικήρυξη Αυτές κι αν είν' δουλειές! Πλανόδιος χαφιές... Εμείς που καταδώσαμε Σε κάθε ευκαιρία Δόξα ο Θεός, γλιτώσαμε Απ' την τρομοκρατία! Επικαιρότητα ΙΙ Χαρές τώρα η Σώτη Που πιάσαν τον Μαζιώτη Τον αρχιτρομοκράτη Που τρόμαζε τα κράτη. Χαρές κι ο Μαραντζίδης Κι ο θείος Εσατζίδης Που είναι θιασώτης Φανατικός της Σώτης.

Βγήκε ένα κουτσαβάκι Από μεγάλο τζάκι Με δίπλωμα οικονομικών Σ' ακροατήριο υπουργών. Τις σπούδασε σ' Αμερικές Τις μαύρες αριθμητικές Μιλά αποφασισμένος Βαρύς και κουρντισμένος. Λέει θα τις εφαρμόσει Μέχρι να μας λυτρώσει... Και τούτοι οι χειροκροτητές Θα 'ναι οι καινούργιοι επενδυτές Κι οι πλούσιές τους ντάμες Περιχαρείς μαντάμες (Με έναν λόχο ζιγκολό Για να τις φέρνει σ' οργασμό) Θα γίνει όργιο σωστό! Μ' εγγυητή πρωθυπουργό. Απόψε τρεις κρεμάστηκαν Ντροπή τους! Δεν σεβάστηκαν.

Ήσουν χαρισματικός! Είχες μια αύρα Έμαθες να ελίσσεσαι Όπως η σαύρα. (Έπαινοι, σύλλογοι Τίτλοι, διακρίσεις Στέλνοντας ψεύτικες Ανταποκρίσεις...) Όλο "αυθεντίες" Φιλοξενούσες Τι σοφιστείες Επινοούσες... Πρωτοπορούσες Στην τηλεοπτική απάτη Και σε φασίστες Έκλεινες πονηρά το μάτι. Πλαισιωμένος Από δούλους Κι έμμισθους Πρωθυπουργικούς συμβούλους... Μια μέρα ψόφησες. Ποιος σε θυμάται; Βρώμισες, σάπισες   Ποιος σε λυπάται...

Fakir στα Αραβικά θα πει φτωχός. Θα πει, όμως, και φακίρης...

Λίγο πριν τις εκλογές Βγήκαμε στις αγορές... Τι κι αν μας έχουν όλοι Για μπουνιές και για κλωτσιές! Τι κι αν γεμίσαμε θηλιές Χιλιάδες έρημες ψυχές Τι κι αν κοπήκαν κώλοι Και ζούμε με ψευτιές.

Πήξαμε πλέον στην κουταμάρα Δεν την αντέχει τόση τρομάρα Ο μικροαστός... Έχει τα πάντα ξεπουλήσει Όμως ακόμη δε βρήκε λύση Ο συνετός... Δόλιους λεχρίτες ξέρει να εκλέγει Να τον αρμέγουν, να τους αρμέγει Αξιοπρεπώς... Κι όταν τα πράγματα ζορίζουν Και οι φασίστες αποφασίζουν Διάκειται πάλι... ευνοϊκώς!

Όλ' αυθορμήτως σχεδιασμένα! Τα πρώτα -άντα σχεδόν βγαλμένα Ζάλη, ναυτία η διπλωματία Και έμετοι απ΄ την κολακεία. Όσο για συμβουλή, ούτε λόγος Καλύτερα ο αστρολόγος... Ανώφελο το ένστικτό σου Μην πάρεις κι άλλους στο λαιμό σου.

Κάψε! μπουρλότο στην Ελιά Στράγγιξε το Ποτάμι Βάλε τους 58 Σε πνίχτη με τσουνάμι. Οι κολαούζοι κι αν κρυφτούν Μες στου βοδιού τη μύτη... Πάρ' τους κι εσύ από κοντά Βγάλ' τους με δυναμίτη!

Διάδοχοι κι ανάδοχοι Παίζουνε βασίλεια Στα χρηματιστήρια... Παίζουν αναθέσεις Παίζουν καταθέσεις Κι εθνικά εμβατήρια Για γενναίες διαθέσεις!

Το κύμα σκέπασε αθώες ψυχές Όμως εσύ θα φας νωρίς το βραδινό σου. Βαθιά μπλε ώρα, όπως χθες Πριν πάρεις το υπνωτικό σου... Και μήπως φταις; Ο κόσμος ήταν ήδη χαλασμένος. Μέσα στις τόσες καραβιές Ένας ακόμη πεθαμένος.

Έγινες Αρτζεντίνα... Απ' την πολλή ρετσίνα (Ξανθιά κι εσύ και φίνα Σαν τη Μαλαματίνα) Ζαλίζεις το κεφάλι Μπουκάλι το μπουκάλι Σε πίνω στην υγειά μου Ως τα γεράματά μου!