demispoetry

Μια μηχανή περνά αστραπιαία Με ζεστά γεύματα. Τρέχει να προλάβει πριν κρυώσουν Και μείνουν δυσαρεστημένοι οι πελάτες. Γιατί οι πελάτες έχουν πάντα δίκιο! Και θέλουν το φαΐ σερβιρισμένο Σε πλαστικά-ανακυκλώσιμα δοχεία Να το απολαύσουνε σαν σήριαλ... Προκάτ-ανακυκλώσιμη ευτυχία.

Φτάνει ο κύριος υπουργός Και συνεπώς Οι γραμματείς Σερνάμενοι ξοπίσω. Λεφούσι αρμόδιοι-επιτελείς Επιθεώρηση ως τις τρεις Κι έπειτα θα το στρώσουν Στο τσιμπούσι.

Ανηλεείς περιγραφές Καταφανείς επιρροές Ηδυπαθής ατμόσφαιρα Αφορισμοί, γενικεύσεις... Μεγάλα λόγια και βαρύγδουπα Δήθεν ευαίσθητα όπου μας παίρνει Ανώφελη λεξιπλασία Ανέφελη λεξιλαγνεία Άνοστη γεύση από μελαγχολία Με αρμόδια Μούσα Εκείνη που κρατά λευκό μαστίγιο Και μας δέρνει...

Ουδείς προφήτης στον τόπο του Ουδείς ποιητής στον καιρό του. Άβολοι καιροί για ποιητές Άβολοι τόποι για προφήτες.

Μεγάλη εβδομάς! Εξόριστος έφηβος Που έψαχνε στα σκουπίδια Τα λίγα υπολείμματα Απ' τους σκασμένους... Και τα μπουκάλια Που δεν προλάβανε Να γίνουνε μολότοφ. Εξόριστος θεός Αμετανόητα πιστών Και προπαντός η ιδεολογία Ανάπηρη και μικροαστική Διαμελισμένη στα εξ ων.

Πάγωσε ο δρόμος (κάνει τόσο κρύο!) το σύμπαν έχει κρεμαστεί απ' τις ταράτσες φτύνοντας ένα γκρίζο χιόνι που πάει και κάθεται σε ώμους σε πεζοδρόμια στις χαραμάδες των κτιρίων σιγολιώνει.

Στηρίχθηκε ποτέ κανείς στα πόδια του; Σε αυτά και μόνο; Σε αυτά και μόνο; Χωρίς τα δεκανίκια. Κι όταν μιλάει, πόσες φωνές μιλούν δια μέσου;