Ντάμα

Στους άγριους λόγγους

Με τις θημωνιές

Τους άσπλαχνους βράχους

Τις μαύρες οχιές!

Ξαπλώνει η νύχτα

Και πέπλο φορά

Με άσπρα κεντίδια

Και μπλε φυλαχτά!

Θυμίζει στην όψη

Πορτραίτο ακριβό

Δεινού καλλιτέχνη

Μεσαιωνικό...

Μια  θύελλα τη ζώνει

Ραφτές αστραπές

Διωγμένη και μόνη

Νεράιδα, μην κλαις!

Νίκη!

Πολύχρωμη πατρίδα
Των ανέργων
Πόλη προσφύγων
Ου μην αλλά και...
Τελειωμένων έργων!

Βάλε τον πολιούχο σου
Βαλέ -προστάτη!
Βγάλ' τον στην ύπαιθρο
Επαναστάτη!

Μπας και αστράψει
Και βροντήξει
Και τους πάρει
Και τους σηκώσει
Από τα πόστα
Με βαρδάρη!

ΣΥΝ-ban

 Χρωστάς μια χάρη

Στον εαυτό σου

Κι ο θανατός σου

Θα την φρενάρει

Πριν φτάσει καν

Στον προορισμό της

Τον εγωισμό της...

Ξεπροβοδάν

Με  ηλίθια

Ξεπατικωμένα λόγια

Σε σελοφάν

Και σε ευχολόγια!

(Αλλού το παν:

Η εδώ βοήθεια...)

Υπάρχει

 Όσοι δεν έχουμε

Στον ήλιο μοίρα

Και τον αγώνα δρόμου

Δεν αντέχουμε

Όσοι βαφτίσουμε

Στην λάσπη την πατούσα

Που ακουμπούμε

Μια μπύρα ας πιούμε!

(Την κούρσα...)

Ας αναθεωρήσουμε

Κι ας ζήσουμε!

Ασύρματο(ν)

Μένουν βουβοί οι άνθρωποι, όταν

Δεν βρίσκουνε κάτι να πουν·

Γρικούνε δίπλα την ανάσα

Στην σκέψη μόνο, ξεψυχούν

Με εκείνη τώρα να φιλιόνταν!

Αντί

Λένε το δάσος δένδρο

Και το δένδρο δάσος...

Τα τώρα αφήνουν για μετά

Και τα μετά για τώρα...

(Και σου καταλογίζουν θράσσος!)

Μπροστά στην μπόρα

Κόβουνε φόρα...

Κι αντί για τον ανήφορο

Ορμούν στην κατηφόρα!

Ως το λαιμό...

Πάντοτε θέλουν το καλό
Για τους πελάτες...
Οι Εισαγγελάτοι
Με τις ριγέ γραβάτες!

Οι Πορτοσαλταπήδες
Κι οι Παπατζή -χελάδες
Ιερές 'γελάδες!
Βλέπουν μπελάδες...

Κι όλο και στρίβουν βίδες!

Στο άλλο κρατικό
Οι κατσαπλιάδες
Τρέμουν μη λείψουν οι παράδες
Απ' τους μπαρμπάδες!

Πουλάν φθηνό τον μαϊντανό
Αρκεί να φέρνει πανικό!

Υπομονή ως τον Ιούνη!
(Λες να λα(ϊ)κίσει κι η Ζουζούνη;)