Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Φεβρουάριος, 2014

[Θυμάμαι να τρέχεις προς το μέρος μου]

Θυμάμαι να τρέχεις προς το μέρος μου Σε κάποιο βροχερό τοπίο... Θρηνώντας για το χαμό της στιγμής. Θλιμμένες εικόνες χαμογελούν πικραμένα... Σ' άδειους χειμώνες σε ψάχνω απεγνωσμένα.

[Χρόνια επιστρέφω σ' αυτή σου τη φωτογραφία]

Εικόνα
Χρόνια επιστρέφω σ' αυτή σου τη φωτογραφία Mα τώρα κατάλαβα πως, τελικά, σε θρόνο κάθεσαι Κι όχι σε πολυθρόνα...

Πόσο πουλάνε οι ποιητές σήμερα;

Aλήθεια, "πόσο πουλάνε οι ποιητές σήμερα;". H απορία ανήκει στην έγκριτη δημοσιογράφο της Καθημερινής Όλγα Σελλά, που με αφορμή την κυκλοφορία της εφημερίδας "Έλληνες ποιητές", παραθέτει μια σύντομη αριθμητική λίστα πωλήσεων, η οποία απαντά -υποτίθεται- καταφατικά στο ερώτημα. Ποιους αφορά αυτή η λίστα; Mα, φυσικά, αυτούς τους 5-6 που -δικαίως- γνωρίζουν ακόμη και οι πέτρες, και κανείς -πλην της Δημουλά- δεν βρίσκεται εν ζωή. Το ρήμα "πουλάνε" και η απλή παράθεση μιας ξερής λίστας, copy-paste από τα στατιστικά των εκδοτικών, ως επιχείρημα ενός ανθρώπου "του χώρου" για του λόγου το αληθές... ξεπερνά την αισθητική μου και το αφήνω στην κρίση σας. Ας μπει, όμως, στον κόπο η κυρία Σελλά, να μας παραθέσει στοιχεία -έστω υπό μορφή λίστας, εάν το επιθυμεί- για τη σύγχρονη, για την τρέχουσα ποιητική παραγωγή. Για το ποιος ασχολείται μαζί της και το "πόσο πουλάει". Για το πόσο προβεβλημένοι ή αναγνωρίσιμοι είναι οι δημιουργοί της. Για το παρό…

[Απλήρωτα ένσημα στο κυλιόμενο ωράριο του στίχου]

Απλήρωτα ένσημα στο κυλιόμενο ωράριο του στίχου Μ' υπερωρίες αμέτρητες, ανύπαρκτα επιδόματα, χωρίς περίπτωση εφάπαξ! Να ήλπιζα, τουλάχιστον, σε μια χορήγηση ποιητικής αδείας...

Έι, ντενεκεδάκια...

Έι, ντενεκεδάκια, και πότε με το καλό; Επισχέσεις εργασίας, ανώφελες συστάσεις προϋπηρεσίας, στρατιές απολυμένοι, άνεργοι, σκλάβοι απελπισμένοι, διόδια-εμπόδια (απαγορεύονται οι μετακινήσεις!), σεισμόπληκτοι γέροντες σε στρώματα γυμναστικής, σεισμόπληκτα βρέφη σε γκαζόν γηπέδων, κυβέρνηση θρασύδειλων χαφιέδων...

[Βραδινή βροχή]

Βραδινή βροχή Εκτροπή του ρέματος Στην αγκαλιά σου! Πλημμύρισαν κι οι αγροί Απ' τα φιλιά σου...

[Διάδοχοι κι ανάδοχοι]

Διάδοχοι κι ανάδοχοι Παίζουνε βασίλεια Στα χρηματιστήρια... Παίζουν αναθέσεις Παίζουν καταθέσεις Κι εθνικά εμβατήρια Για γενναίες διαθέσεις!

[Το κύμα σκέπασε αθώες ψυχές]

Το κύμα σκέπασε αθώες ψυχές Όμως εσύ θα φας νωρίς το βραδινό σου. Βαθιά μπλε ώρα, όπως χθες Πριν πάρεις το υπνωτικό σου...
Και μήπως φταις; Ο κόσμος ήταν ήδη χαλασμένος. Μέσα στις τόσες καραβιές Ένας ακόμη πεθαμένος.