Μυρωδιά


Σε ένα σπίτι άδειο και κρύο
Ολοένα επιστρέφω...
Ζεστό φαΐ δεν με περιμένει
Είναι απολυμένη η χαρά.

Κλείνω τα μάτια κι ανατρέχω
Σε άλλους χρόνους, όταν παιδιά
Με κέφι, μπρίο -άβρεχο πλοίο
Είχαμε ζήσει τη συντροφιά.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Εις υγείαν

Έντγκαρ

Tους φίλους σου