Από την κάβα του Δία

Τρυκίμισε μπροστά μου, θάλασσα
Θύμισε χρόνια μου, που χάλασα
Με τους εχθρούς σου, τους στεριανούς...

Μες στους αφρούς σου και τους καιρούς
Πρίμα-μπουνάτσα, εντός μου άλλαξα
Κι έγινα νέος Μαραμπούς!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Εις υγείαν

Tους φίλους σου

Έντγκαρ